2679 KB0 KB199420252020Bjelica, Majaštevilka:3letnik:30str. 367-382ISSN:1408-5348COBISSID_HOST:45688067URN:URN:NBN:SI:doc-MJG0CKAFenInštitut IRRIS za raziskave, razvoj in strategije družbe, kulture in okoljaIstituto IRRIS di ricerca, sviluppo e strategie della societa, cultura e ambienteSocietá storica del LitoraleZgodovinsko društvo za južno PrimorskoAnnales. Series historia et sociologiaAlevi musicalevijska glasbaethicsetikahospitalityinterreligious dialogueislamlisteningmedreligijski dialogposlušanjeTurkish Alevisturški alevijiListening to otherness| the case of the Turkish Alevis|The article combines the theory of ethics of listening with an ethnographic case study of the Turkish Alevi religious communities to show how both, if followed as an example, can enable interreligious dialogue. Listening, that could be considered active rather than passive, allows an opening of a space of intersubjective hospitality. The Turkish Alevis, researched through the participant observation method, seem to have a strongly developed ability to listen to one another, and the other. It is deduced that this ability is present due to the entanglement of their ritual practices with music, in which they regularly engageL%articolo mette in combinazione la teoria dell%etica dell%ascolto con un caso di studio etnografico delle comunita religiose degli Alevi della Turchia, per mostrare come entrambe, se prese come esempio, possono consentire un dialogo interreligioso. L%ascoltare, che dovrebbe essere considerato piu attivo che passivo, permette l%apertura di uno spazio di ospitalita intersoggettiva. Gli Alevi della Turchia, studiati col metodo di osservazione partecipativa, sembrano aver sviluppato fortemente un%abilita di ascoltarsi l'un l'altro e gli altri. Si deduce che la presenza di questa capacita sia dovuta al fatto, che i loro rituali sono strettamente connessi alla musica, nella quale gli Alevi s%impegnano regolarmentePričujoči članek povezuje teorijo etike poslušanja z etnografsko študijo primera turških Alevijev z namenom predstavitve možnosti spodbujanja medreligijskega dialoga, ki jo kot vzorna ponujata oba vidika. Zamisel o teh možnostih se je porodila na osnovi izkustva avtorice, ko je ob terenskemu delu na osnovi metode opazovanja z udeležbo proučevala alevijske skupnosti v Istanbulu. Članice in člani teh skupnosti so se izkazali za izredno gostoljubne, medsebojno naklonjene, posebej pozorne do drugačnega in neznanega, kar je izhajalo iz njihove nagnjenosti k pozornemu poslušanju. V slednjem je bilo mogoče prepoznati geste etike poslušanja, ki je med Aleviji tako rekoč ponotranjena. V besedilu je predstavljena hipoteza, da je tovrstna spontana naravnanost k poslušanju druge-/ga osnovana na okoliščinah alevijske tradicije, ki se je stoletja prenašala predvsem preko poezije in glasbe, z njunim udejanjanjem, izvajanjem. To pomeni, da je prenašanje alevijskega nazora bilo v temelju odvisno od zmožnosti (medsebojnega) poslušanja. Slednje je tudi osnova za njihov odprt odnos do drugačnosti in pripravljenost na medreligijski dialog. Prispevek nadalje prikazuje možnosti, ki jih glasbeno udejanjanje nudi za razvijanje etike poslušanja, ki bistveno pogojuje tudi možnosti odprtega, naklonjenega, razumevajočega, sprejemajočega medreligijskega dialogaTEXTznanstveno časopisjejournalsSlovenian National E-content AggregatorNational and University Library of SloveniaZgodovinsko društvo za južno Primorsko