KRALJETINA SRBA, HRT ATA I SLOTENACA
UPRAVA ZA ZAŠTITU KLASA 63 (4)
INDUSTRIJSKE SVOJINE IZDAN 1. APEILA 1926.
PATENTNI SPIS BROJ 3578.
Rtidge- Whitworth, Limited, Coventrv, Engleska.
Poboljšanja odnoseća se na skidajude glavfiine za točkove.
Prijava od 3. septembra 1924.	Važi od 1. marta 1925.
Pravo prvenstva od 26. septembra 1923. (Engleska).
Ovaj se pronalazak odnosi na skidajuće fdav-fine za kolske točkove, i to takvog tipa, u kome se spoljni deo glavčine, odnosno spoljni omot nalazi zakopčan za jedan unutrašnji deo glavčine kakvim pozitivnim pouonskim spojem, recimo, usecima ili torne slično, i smešten je izmedju dvaju koničnih površina, koje su nakrivljene jedna drugoj, i izmedju jedne druge konične površine koja se nalazi na unutrašnjem delu glavčine i površine na koči-onom navrtnju ili tome slično, i gde je od-vrtanje ovog navrtnja sprečeno medjusobnim dejstvom skupljajući]) se površina, na dolovima, koji su opisani u engleskoj patentnoj prijavi 18048 od 1911 godine.
Cilj je ovom pronalasku da dade jedno poboljšano preinaČenje glavčine gore označenog tipa.
Ovaj se pronalazak sastoji n torre što je glavčina za skidajući točak tako načinjena, da u sebi ima uvesnu nešto malo koničnu površinu, na koju se ima osloniti unutrašnja strana točka, odnosno glavčine, i jednu jako koničnu površinu na navrtnju, da se o nju osloni spoljni kraj spoljneg dela odnosno, trapa glavčine.
__ Pronalazak se dalje sastoji od sklopa glav-čine, kao što je to izloženo u prethodnom stavu, i u tome što je snabdevena sa jednim navrtnjem, ili tome sličnom sredstvu, koji je udešen da se može ušrafiti u unutrašnje zavojnice na unutrašnjem delu glavčine, i što je snabdeven sa jako kmičnom površinom kojom se oslanja o spoljni kraj glavčine i što na svojoj periferiji ima usečke, ili ravne površine
gde se kl juč može da upotrebi za zatezanje istog.
Pronalazak se dalje sastoji od jednog navrtnja, ili tome slično, kao što je to označeno u prethodnom stavu, i koji je navrtanj šupljeg sklopa, na primer od presovanog ili štancovanog materijala, tako podešenog, da su dodirne površine na šrsfiranim i koničnim površinama manje više tačno i podjednako ra-sporedjene oko jedne zajedničke ravni obrtanja.
Pronalazak se još sastoji i u načinu izrade gore izloženih delova, i u poboljšanju koje se odnosi na točkove za skidanje, kao što je to već napred opisano.
Priloženi crteži ilustruju, samo radi primera, neka od ostvarenja ovog pronalaska, i u tim crtežima:
Slika 1 pokazuje celokupnu glaveinu, na koju se pronalazak primenjuje.
Slika 2 jeste samo jedna strana glavčine, čiji je prednji kraj izveden na drugojačiji način.	i
Slika 3 pokazuje dva drugojačja ostvarenja izložena u gornjem i donjem delu slike.
Slika 4 jeste ilustracija načina na koji se može učiniti osiguravajući spoj, odnosno izrada navrtnja izloženog u slici 1.
Slike 5, 6 i 7 pokazuju druge načine da se načine sredstva za ustavljanje istog tipa kao što je to gore rečeno.
S'ike 8, 9 i 10 pokazuju ovaj navrtanj u nešto drugojačijem obliku, na primer, tipa koji je izložen u slici 2.
Jedno od vrlo podesnih ostvarenja ovoga pronalaska jeste izloženo u slici 1, i sastoji
Din. 35.
se ml jednog unutrašnjeg dela (a), načinjenog tako da ima jedan središni paralelni deo {a1) koji tje snalideven sa usecuua, ili žlje-bovima (a1) zakopčanim za slična udubljenja i žljcbove na spoljnem (ielu jilafčine (b) na več dobro poznati način, i na unutrašnjem kraju ove izžljebljene površine nalazi se jedna konična povišma ((P), čiji je širi kraj okrenut ka unutrašnoj strani glavčine. Ugao do 30° može se vrlo zgodno upotrebiti kao temeni ugao kupe, čiji bi odsečak ova površina bila. Usled ovog blagog ugla, dobija se u povećavanju frikcionog dejstva u spoju, što c e se već i doenije objasniti.
Jedan šupalj deo (a1), koji je snabdeven sa unutrašnjim zavojnicama (ah) udešenim tako da se n njih može ušratiti utvrdjujući navr-tanj (c), koji održava deo (b) na unutrašnjem delu (a), nalazi se na spoljnjem kraju •izžljebljene površine (a2) na unutrašnjem delu glavčine. Utvrdjujući navrtanj, koji se ušraf-Ijuje u unutrašnje zavojnice (cP) na spoljnem kraju unutrašnjeg dela glavčine, snabdeven je i sa koničnom površinom (c1), koja se o-slanja o drugu komplementarnu površinu (b') na spoljnjem kraju spoljnog omota (b) na glavčini. Konus površine (clj na utvrdjujućem navrtnju, obično ima ugao oko 1)0° i oko pe-rilerije ove konične površine nalazi se jedna kratka cilindrična zona (c2), na kojoj su načinjeni žljebovi i useci (c*), koji služe radi boljeg zahvata pri zatezanju ključem ili tome slično.
Zvonasti deo (b2) poznatog oblika načinjen je na unutrašnjem kraju spoljnjeg dela glavčine i cilindrični deo velikog prečnika fb'') izbušen je da može u sebe primiti zadebljale krajeve paočnih žica (b*), a sasvim u blizini tog zvonastog dela nalazi se i jedna konična površina (IPj koja je komplementarna i može da pasuje tačno na koničnu površinu (a?) na unutrašnjem delu glavčine (a). Odmah za ovom koničnom površinom nalazi se jedan cilindrični deo, koji je snabdeven sa unutrašnjim žljebovima (¥'), koji su udešeni da se mogu prikopčati na sličnim udubljenjima i ispupčenjima (a2) na unutrašnjem delu glavčine. Iza ove cilindrične površine, nalazi se drugi kraći cilindrični deo (b'1) koje je na neki zgodan način pojačan prstenom (b*) kako bi se time moglo' odolevati aksialnom potiskivanju utvrdjujućeg navrtnja. Ovaj se prsten održava u svome položaju pomoću zadebljanja na paoćnim žicama (b9) točka, koje prolaze i kroz prsten i kroz spoljni deo glavčine.
Da bi se u spoljnem omotaču (b) glavčine načinila jedna konična površina (b1) komplementarno koničnoj površini (cl) nautvrdjuju-ćem navrtnju, pojačavajući prsten (b*) može
se načiniti nešto dužim nego što je deo (b7) na spoljnom omotaču, gde isti opasuje i raširi do u konus, komplementaran konusu na navrtnju. Drugojačije opet, završetak glavći-ninog trupa i pojačavajući prsten mogu se izvesti do na kraj glavčine i da se njihove ivice rašire i saviju tako, da se postigne jedna jedina konična površina, na koju se može osloniti konična površina navrtnjeva.
Navrtanj (c) vrlo se lako daje načiniti od presovanog ili štancovanog materijala sa šupljim cilindričnim delom (cl) ušratljenim u (cb), tako da ovaj šraf može da udje u unutrašnje zavojnice (a?) na unutrašnjem delu glavčine (a).
Slika 2 pokazuje samo jednu stranu izve-snog sklopa glavčine, gde je ovaj pronalazak ostvaren, ali se razlikuje od sklopa u slici 1 u tome, što mu je spoljni kraj spoljnjeg omotača i utvrdjujući navrtanj nešto malo đrugo-jačiji. U ovom obliku, spoljni omotač glavčine (b) produžuje se u cilinder istog diamttra sve do kraja, i na ovom se kraju nalazi jedan pojačavajući prsten (dj, koji, u ovom slučaju, obuhvata spoljni kraj cilindra, i ima produženu ivicu (d2), koja je povijena na u-nutra i u natrag, tako da se obrazuje podse-čeuo konično sedište (d1).
U ovom sastavu, spoljni kraj omota prelazi preko unutrašnjeg dela snabdevenog sa zavojnicama, i utvrdjujući navrtanj (e), snabdeven je našralljenim delom (e2), koji ulazi u glavčinu nešto malo dalje od podsečenog koničnog sedišta (c1), i njegova konična površina (e1) oslanja se o koničnu površinu podsečenog sedišta (i/1)
Slika 3 pokazuje jedno dalje preinaČenje u kome je utvrdjujući navrtanj sličan ranijem, ali je pojačavajući prsten načinjen od na mašini izradjenog materijala u mesto štau-covanjem ili presevanjem.
Pojačavajući prsten (/) snabdeven je sa koničnim ležištem (fl) na svome spoljnjem kraju, i na ovu se koničnu površinu oslanja sedište (if) načinjeno na ivici pritvrdjujućeg navrtnja (g) koji je takodje izradjen na mašini u mesto da se presuje, i koji je snabdeven sa šralovanim delom (g2) tako da može da udje u unutrašnje zavojnice spoljnjeg kraja unutrašnjeg dela glavčine.
Način za izradu utvrdjujućeg navrtnja o-vakvog tipa iz slike 1 pokazan je u slici 4. i sastoji se u presevanju ili stvaranju cilind-dričnog dela (l) podesnog prečnika i to iz jedno ploče (k2) tako da se dobije predmet sa oblikom šešira, pa se zatim useku zavojnice (k1), kako bi mogle zahvatiti u zavojui-nice na unutrašnjem dolu glavčine. Zatim se načinjene zavojnice zaštite kakvim cilindričnim telom, kada se spoljna ivica zavrtnja
presavije i dotem u olilik (/;3) rije će ivice sada natkriljavati zavojnice.
Daljim tretiranjem, cilindrični deo {Ifi) biće poiianut jednim svojim delom ka zavojnicama, tako da dobije koničnu podsečenu površinu (k4), a i do sada ravan deo (ArJ) potisne se malo tako da dobije nešto malo koničan oblik, te ce usled to>;a i spoljna ivica konusa (/D) doći skoro iznad središta cilindričnog i naSratljenog dela navrtnja, tako da su našrafljeni i koničan deo zavrtnja približno podjednako podeljeni na suprotnim stranama zajedničke ravni obrtanja.
Spoljna strana navrtnja može se zatvoriti poklopcem 1, od nekog tanjeg materijala, aoji se može upasovati, kao što je označeno u slici 1 u zaokrugljeni deo (A-6) nešto malo manjeg prečnika, ili se pak može protezati celom širinom zavrtnja, kao što je izloženo u ('i1) u donjem delu tigure, sa nešto malo proširenim delovima (l2) i (23), koji zahvataju o ivice paralelnog išrafovanog i cilindričnog dela (A)
Spoljna periferija navrtnja snabdevena je sa zupcima ili žljebovima (k7), radi zahvata-nja, prilikom zatezanja bilo rukom bilo kakvim ključem.
U slici 5, našralljeni cilindrični deo (wr), snabdeven je sa uskom ivicom (m1), isa unutrašnje strane ove ivice nalazi se jedan prsten (m2j koji je snabdeven sa koničnom površinom (m:!), što će se odupreti o spoljni kraj omotača glavčine.
Kraj ovog navrtnja zatvoren je jednim ta-njirastim poklopcem (m4) izradjen izjedna sa ugaonim prstenom (m2), ili pak odvojeno, ali se zajedno sa prstenom zavari ili zaletuje za tlanšu prošireni pljosnati završetak, (nix) ns-vrinjem.
Slika (j pokazuje jedno drugojačije ostva-i'cnje, nešto slično ovom prošlom, u slici 5, samo se ovde rašireni i izravnjeni deo navrt-iijev, pošto je cilindrični deo dobio svoje zavojnice (rt1), pritvrdi za poklopac od nešto debljeg materijala, koji je posle toga preso-van da se presavije i obrazuje, prvo, cilindričan deo (n!), pa zatim, pošto se ovaj cilindrični deo izžljebi, («3j, presuje se na unutra, da time obrazuje zasečenu kupu («l), kada se oba ova dela navrtnjeva zavare ili za-letuju jedno za drugo.
U navrtnju za utvrdjivanje, pokazanom u slici 7, #deo snabdeven zavojnicama (o), potpuno je cilindrično načinjen, a kapa (o1), od nekog pogodnog materijala prvo se raširi i poravni, da obrazuje cilindrični deo (o2), pa zatim se ponova raširi u obliku vrlo pljosna-te kupe, kao što je pokazano u (o8), i najzad ponovo unutra, kao što je pokazano u (o4), da bi se time dobila zarubljena kupa, koja če
se moći potpuno oslanjati o spoljni kraj glavčine. Unutrašnja strana cilindričnog dela (o2) snabdevena je sa zavojnicama i navrli se na šratovani deo (o), kada se tu utvrdi bilo zavarivanjem, bilo kojim drugim isto tako postojanim načinom.
Slika 8 pokazuje đve nešto malo različitije vrste navrtnja za utvrdjivanje, koje su snab-devene sa spoljnim presovanim delom Qo), koji je prvo raširen na napolje i na dole, da bi se time dobio zaobljeni deo (p1), pa se zatim povije u nazad do u oblik zarubljene kupe. koia obrazuje sedište (jj2) navrtnjevo, kada se spoljni kraj presavije i presuje u oblik vrlo pljos nate kupe (p3).
Gornja polovina ove figure izložena je sa poklopcem p4 snabdevenim sa vrlo dugim cilindričnim delom (p5 i p°), različitih prečnika, budući da je jedan nešto malo manji od drugog. Deo (p5) nazupčan je duž svoje periferije, da bi se mogao zašrafljivati, iliimause-čene ravne površine da se o njih osloni kakav kljuć za zavrtanje. Manji cilindrični deo (p°) raširen je nešto malo na svom unutrašnjem kraju (p7), da bi se time poklopac održavao na svome mestu u speljujem omotaču (p).
U donjem delu ove slike pokazan je cilindrični deo (p8) da je načinjen jedne iste širine, t. j. jednog istog diametra duž cele svoje dužine, sem što je na mestu (p9) ispupčen, da bi se time održavao u svome mestu, kada se stavi u spoljni deo (p).
U oba gornja sklopa vidi se da unutrašnja ivica koničnog dela (p3) ima useke, koji mogu da udju u slične useke i žljebove načinjene na cilindričnim delovima (p5 i pfi),
Slika 9 pokazuje jedan sklop, vrlo sličan sklopu izloženom u slici 8, donja slika, budući da su spoljni delovi (p, p1, p2 p3) potpuno slični u svakom pogledu, samo što je unutrašnji deo poklopca (q) načinjen sa kraćim cilindričnim delom, pa se, posle stavljanja u potreban položaj, deo (q2) raširi tako, da se time ovaj poklopac permanentno utvrdi u tome delu navrtnja. I u ovom sklopu, useci načinjeni na debi (i|3^ ulaze u pripremljene slične useke oko uniHi ašuje periferije dela (p:i), da bi se time sprečilo svako obrtanje ma kojeg od članova respektivno jedan prema drugom.
Slika 10 pokazuje jedan oblik naprave za utvrdjivanje, koja je bitno slična onoj iz slike
2.	Cilindričan deo (/•) snabdeven je sa zavojnicama (r1) na jednom svome kraju, prvo se raširi na napolje i na dole, kao što je pokazano u (r2), pa se zatim presavije natrag u oblik zarubljene kupe (r3), kada se završni kraj ispresuje do u oblik cilindričnog prstena (r4), na kome se useku useci (rB) o koje može ključ za zavrtnje da se odupre. Tanjirasti po-
klopac (rr’) od nešto tanjeg materijala, raširen je i ispresovan po svojoj spoljnoj ivici, tako da dobije oblik označen u (r7), kako bi lako mogao ulaziti u unutrašnjost cilindričnog prstena (r4), gde se utvrdjuje na ma koji od poznatih i podesnih načina.
Prema ovom pronalasku, uzana konična površina ostavljena sa unutrašnje strane, koja je načinjena sa malim zatvorenim uglom, vrlo dobro služi za centriranje točk«, a i za pogon jer svojom malom kosinom, služi kao trikci-ono kvačilo, te time sudeluje u veliko u obrtnom naponu, naročito ako se upotrebljava u vezi sa kakvom napravom za utvrdjivanje, koja je snabdevena sa kakvom pljosnatom konič-nom površinom, te ne daje ni približno tako mnogo otpora pri zavrtanju iste pomoću ključa za navrtanje, usled čega se debija mnogo veći uzdužni pritisak zajedati dati napor ključem, i prema tome, i veći trikcioni pogonski etekat na unutrašnjem vrlo malo koničnom delu.
Dalje, poh žaj konične površine na zavoju za utvrdjivanje postavljena je na takav način, da je središte lopte, upisane u konusu te površine, postavljeno izvan navrtnja i duž ose navrtnjeve, a ne sa unutrašnje strane, kao što je to bio slučaj kod navrtnja u dosadašnjoj upotrebi. Rezultat ovakvog postavljanja jeste taj, što je baza izmedju središta ove lopte i središta lopte upisane u konusu unutrašnje konične površine točka, vrlo dugačka, i obrazuje bazu na kojoj se točak zaista i nalazi i nosi.
Ima se razumeti da su ovde opisana glav-čina, konstrukcija i postupak za izvodjenje istih samo radi primeta dati, a već vrlo je lako učiniti i dalje izmene i preinačenja pa ipak da se ne odstupi od bitnosti ovog pronalaska.
PATENTNI ZAHTEVI:
1.	Glavčina za skidajuče t,očkove, naznačena time što je snabdevena sa unutrašnje strane sa jednom slabo koničnom površinom, radi zahvatanja o unutarnji deo, i jednom jako Koničnom površinom na nekom utvrdjujućem navrtnju, za zahvatanje o spoljni kraj nosač-kog dela glavčiue.
2.	Sklop za glavčinu, prema zahtevu 1, naznačen time što je izvesan navrtani, ili tome slično, udešen tako da se može ušratili u unutrašnji izšratovan deo unutrašnjeiz, odnosno, središnog dela gla'čine i što je snabdeven sa jednom jako koničnom površinom, koja se može da zahvati o spoljni deo glavčiue a pored tog«, ima na svojoj periferiji useke, koji omogućavaju da se može navrtanj zatezati bilo kakvim ključem ili torre sličnim.
3.	Navrtanj ,a utvrdjivanje, pn ma zahtevu
2, naznačen time, što je načinjen u šupljem obliku, na primer od kakvog presovanog ili štancovanog materijala, i koji je tako udešen da mu se konične dodirne površine i dodirne površine na zavojnicama, nalaze skoro podjednako rasjiored jone sa jedne i druge strane jedne od zajedničkih ravni obrtanja.
4.	Glavčina za skidajuče točkove, naznačena time, što se u njoj količina torsionalnog pogona povećava frikcionim kvačionim dejstvom, povećanim upotrebom vrlo malo ko-ničnog ležišta na unutrašnjem kraju točka, dok se sa spoljne strane upotrebljava vrlo tup ugao za sedište utvrđjujuće naprave.
5.	Glavčina za točkove za skidanje, naznačena time, što se uobražena baza povećane dužine, za nošenje točka, dobija podešavajući i postavljajući konične dodirne površine u glavćini na takav način, da se centri uobraženih lopti, upisanih u konusu tih koničnih površina nalaze na istoj osovini ali što dalje jedan od drugog.
6.	Poboljšani način za izradu glavčiue za točak, i utvrđjujuće naprave za upotrebu sa njome, naznačen time, što se prvo načini šu-palj cilinder, recimo od unutrašnje mase nekog kotura, te da se time dobi je šeširast oblik, pa se zatim maj cilindričan deo snabde sa zavojnicama, posle čega se spoljna ivica ili oboii presavije ka cilindričnom delu do u oblik zarubljene konične površine, čija manja ivica obuhvata sredinu cilindričnog dela, o-stavljajući izmedju sebe i njega izvesan prstenasti prostor.
V. Poboljšani postupak za proizvodnju naprave za utvrdjivanje; za upotrebu sa gore označenom glavčinom, naznačen time, što se prvo načini izvesan cilindličan deo, čiji se jedan kraj proširi i poravnja do u ravan obod, pa se cilinder sa spoli ne strane snabde sa zavojnicama, pa zatim, što se načini jedan prsten od uglastog materijala i namesti se preko cilindričnog dela tako, da jednom svojom stranom leži uz rašireni obod cilindrov, dok mu druga strana obrazuje koničnu površinu, čija manja ivica obuhvata cilindrični deo oko njegove sredine, ali ostavlja i/.međju njega i sebe izvesan prstenasti prostor, pa se prsten i cilinder zavare ujedno.
8.	Poboljšani postupak za proizvodnju navrtnja za utvrđivanje glavčina skidajućih toč-kova, naznačen time, što se prvo obrazuje jedan šupalj cilinder sa raširenim c lardom na jednom svom kraju, što se sa spoljne strane cilindra urežu zavojnice, što se uz obod cilindrov priljubi jedan kotur većeg diametra, kada se ova suvišna ivica na koturu presavije preko oboda cilindrovog da bi se tako o-b razo val a zarubljena konična površin«, čija je manja ivica odvojena od cilindričnog dela,
ostavljajući tako izvesan prstenasti prostor.
9.	Postupak za proizvodnju navrtnja za pri-tvrdjivanje glavčina na skidajućirn točkovima, naznačen time, što se načini jedan plitak za-klopac, čiji je obod savijen pod izvesnira u-glom, da obrazuje koničnu površinu, čija je unutrašnja periterija većeg diametra nego cilindričan deo, koji je snabdeven sa unutrašnjim zavojnicama, u kome je i spoljna strana snabdevena sa rukavcem u kome su urezane zavojnice, koje slobodno prolaze ispod napred pomenute ivice zaklopca.
10.	Postupak za proizvodnju navrtnja za pritvrdjivanje glavčina skidajućih točkova, naznačen time, što se obrazuje jedan cilinder sa obuhvatajućim obodom na jednom kraju i to od metala bitno podjednake debljine, i što ovaj obod bitno pasuje u vrlo pljosnatu ko-ničnu površinu sa udaljene strane cilindrove, koja se okomito spušta ka osi navrtnja, ali je nešto malo podsečena sa unutrašnje ivice.
11.	Postupak za proizvodnju navrtnja za utvrdjivanje glavčina na skidajućirn točkovima,
naznačen time što obrazuje sklop izložen u zahtevu 10, što se načine useci na periteriji unutrašnje ivice u pljosnatoj koničnoj površini, što se načini cilindrični poklopac, koji je slično užljebljen na svojoj spolnoj strani, tako da se može uvući u pomenute useke, i da dade oslonca za obrtanje ključem ili tome sličnim i što se taj poklopac utvrdi za unutrašnjost cilindrovu.
12.	Postupak za proizvodjenje navrtnja za utvrdjivanje glavčina skidajućih točkova, naznačen time, što se prvo obrazuje šupalj cilinder sa obuhvatajućim obodom na jednom njegovom kraju i to od metala bitno jednake debljine, što se načini jedan uzan koničan pojas, koji je nagnut prema cilinderu i koji je spojen sa jednim uzanim cilindričnim prstenom, i što sa za ovu koničnu površinu pričvrsti jedan konkavan prsten, koji je sa spoljne strane snabdeven sa usecima, ili tome slično u koje se može uhvatiti ključem radi zatezanja, kada se otvoreni kraj ovog zatvori jednim poklopcem ili tome slično.

i	j|i; -■■■;	‘
i'lOl S ■	;	:	’-ji t'- :	‘	■
•'	■	;	u :	:
.:	, oq	I it! ' 'i
9iuoi lii ni j 3|.ii#jido «s »vooIko afuib b
.uvoibni!« J^ojur iJ
-i‘.» i,Uqn	) 0' 4 a o! • I ■ * :!'
i,;ii i i;'13i	> • 1. ' -’i ' >-■■■.>	«
tj iiiiiC’f ibni . i •- .u..:, J - 9(,	■ r >i.
... i . .	•' i -
•, i u. .i u i, n bc. ,
. . :v . ;	.iil ! . y
i’i iJjii v' > i I Tflsiotlf #» «b»/i %e\M' - •:>

«
.... ( ^ ‘1 ’
■	■	.'	: :	. it',	■'!
r.i	, i;	;
-iii ; 1	./	,
.. .
l '. i	...
-oui v* - »t ii ... r «}lin lih hi ■'
.-i :}l :.. .
. . v,.L. vi. c -’J
!	J i ‘	' ' '
.
■	■ . ;	.	............. >tl 1»!
i ..... .;	...	‘
........ -.1 • 1


*

/Ic/patent broj 3S78.

A dpatent broj 3578.